|
Χωρίς αγάπη, χωρίς
φτερά,
που να’ σαι άραγε τώρα
σε ποια αγκαλιά,
ποια χείλη γεύεσαι,
ποια μάνα χαίρεσαι
και ποια αδερφή σου
κρατά συντροφιά.
Κλείσε τα μάτια, είναι
ο κόσμος μικρός,
σε έχω δει πολλές
φορές, δε μπορεί
να στέκεσαι βουβός.
Σαν μπόρα που ξέσπασε
τόσο ξαφνικά,
έτσι και εσύ έφυγες,
χωρίς μια μιλιά.
Μπορεί να ήθελες, πολλά
να μας πεις,
μα όμως δε σε άφησαν,
να έρθεις να
μας βρεις, να μας πεις
πως θα φύγεις
και πως μας αγαπάς και
εκεί που θα
είσαι χαρά θα σκορπάς .
Κλείσε τα μάτια, είναι
ο κόσμος μικρός,
σε έχω δει πολλές
φορές, δε μπορεί
να στέκεσαι βουβός.
|